De hardcore gamer is een beetje in de steek gelaten de laatste paar jaar. Er kwamen een stuk minder uit op de Wii / Nintendo DS die voor 'ons' hardcore gamers geschikt zijn. En als er eens een leuk titeltje kwam, was de moeilijkheidsgraad zodanig aangepast, dat de uitdaging er totaal af was. Zie de The Legend of Zelde en Mario, bijvoorbeeld. En dat allemaal dankzij de gamer die de laatste tijd het grootste deel van de game industrie heeft verovert; de casual gamer.
De casual gamer wil vooral makkelijke spellen, zo zegt men. Ze houden niet van die moeilijke spelletjes, ze willen gewoon spelen en zo weinig mogelijk doodgaan. Het liefst met een herkenbaar personage, die ze bijvoorbeeld van TV kennen. Nintendo heeft hier goed op ingespeeld, ze hebben hun games de laatste paar jaar erg makkelijk gemaakt, en ze hebben ervoor gezorgd dat iedereen de naam Nintendo kent. Van een bedrijf dat enkel de hardcore bediende zijn ze meer en meer de casual gaan bedienen.
Dat begon ongeveer 5 jaar geleden, met de release van onze dubbelschermige vriend; de Nintendo DS. De critici voorspelden een flop; de handheld zou té ‘nieuw’ en te raar zijn om een hit te kunnen worden. Zij zagen meer heil in de handheld van Sony want die bood immers realistische graphics en kon de ervaring van een console goed overbrengen. En dat is wat de gamers willen. De gamers, daar bedoelen ze ons mee. Niet je oma of je zusje.
De critici leken gelijk te krijgen, na een aantal maanden bouwde de PSP een lichte voorsprong op. Nintendo leek er niets aan te doen; zij gingen gewoon vrolijk verder met ietwat obscure titels als Nintendogs en Brain Training. De critici snapten het niet, waarom geen nieuwe Mario of Zelda? Als ze van de PSP wouden winnen moesten ze wel met iets beters komen dan een hondensimulator of een hersentrain spelletje. De hardcore gamer trekt dit immers niet. Door boze tongen werd er zelfs gezegd dat Nintendo hetzelfde lot tegemoet zou gaan als Sega.
We zijn inmiddels bijna 5 jaar verder en iedereen weet wat er is gebeurd. De DS is de best verkopende console ooit geworden en laat de PSP mijlenver achter zich. En Nintendogs is de best verkochte game op de DS, op de voet gevolgd door Brain Training. En geef ze eens ongelijk met de kant die ze zijn opgegaan? De Gamecube was namelijk gewoon een flop. De console werd het minst verkocht van de vorige generatie consoles, wat niet aan de games lag, maar meer aan het feit dat Nintendo te veel op de concurrentie probeerde te lijken. Dus moest het anders.
Het kan dus raar gaan in de gameswereld, we leven nu in een tijd waarin de casual gamer bepaalt welke games er verschijnen op de console van Nintendo. Waarin de moeilijkheidsgraad is versimpelt omdat anders je moeder en oma het niet meer kunnen spelen. De tijd waarin de echte gamer bepaalt wat er komt lijkt voorgoed voorbij.
Maar er glooit een klein lichtje aan de horizon; de Super Guide. In New Super Mario Bros. werd deze functie geïntroduceerd en deze optie zorgt ervoor dat je als je een aantal keer af bent gegaan, dat de computer dan het level voor je kan spelen. Alhoewel ik niet helemaal voorstander van deze optie ben, zou het er wel voor kunnen zorgen dar de moeilijkheidsgraad in games weer eens omhoog ging. En dat zou tijd worden ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten