Kingdom Hearts bewees dat uit een mengeling van Disney en Final Fantasy een prachtig spel voort kan komen. Het vervolg Chains of Memories viel ietwat tegen, maar ze werden beiden gekenmerkt door een bijzonder diep en uitgebreid verhaal. Reikhalzend keek ik dan ook uit naar het volgende avontuur van Sora en zijn vrienden, zou het spel de hoge verwachtingen waar kunnen maken?
Het nieuwe avontuur begint in het pittoreske stadje ‘Twilight Town’. Je begint dit keer niet met Sora, Donald & Goofy, want die zijn immers diep in slaap na het vorige deel. Je begint nu met een personage genaamd Roxas. Spelenderwijs wordt je ingeleid op het verhaal, waarbij ook de nodige beelden van het vorige deel voorbij komen. Beelden van het zeer complexe verhaal dat
Kingdom Hearts heet. Het is dan ook niet aan te raden om dit deel te kopen zonder dat je de vorige delen (in ieder geval deel 1) gespeeld hebt. Het verhaal zit namelijk zeer complex in elkaar en zelfs met al die flashbacks hou je het gevoel dat je iets gemist hebt.
Na een aantal uren met Roxas gespeeld te hebben zijn Sora, Donald en Goofy wakker geworden en kan je weer met onze helden uit deel 1 aan de slag. Aangezien ze een jaar hebben geslapen zijn ze helaas wel alle vaardigheden vergeten die ze in het vorige deel hebben geleerd. Sora speelt nog wel bijna hetzelfde als het vorige deel. Nog steeds baan jij je een weg door hordes “Heartless” met je Kingdom Key waarin je realtime je aanvallen uitvoert. Je wordt hierbij natuurlijk ondersteunt door Donald en Goofy.
ReactieIn het vorige deel leverde het vechten nogal wat geram op de knoppen op, maar nu heeft men een aantal dingen toegevoegd waardoor dat minder gebeurd. Ten eerste heb je het ‘Reaction Command’ systeem. Dat systeem laat je een speciale aanval uitvoeren, mits je snel genoeg op het driehoekje hebt gedrukt. Een erg fijne toevoeging, want je wordt nu gedwongen om op te letten tijdens het spelen, aangezien je de vijanden veel sneller kunt verslaan door ze goed uit te voeren. Een tweede toevoeging is het ‘Limit’ systeem die je samen met een teamgenoot uitvoert. Dit zijn vaak zeer krachtige aanvallen en verbruiken ook al het MP wat Sora op dat moment tot zijn beschikking heeft. De magie is overigens ook een stuk belangrijker geworden, en je zult het veel vaker moeten gebruiken. Fijn daarbij is dat je magische punten zichzelf weer herstellen als je ze op hebt gebruikt. En de laatste, misschien wel de leukste toevoeging is het ‘Drive’ command. Als je dit activeert verkrijgt Sora een tweede Keyblade om zo nóg sneller de vijanden aan schroot te meppen of met magie af te maken. Ook hierbij gebruik je een teamlid om de transformatie naar de Drive vorm te laten lukken. Bovengenoemde toevoegingen maken dat het spel veel lekkerder speelt dan het vorige deel. Vooral de ‘Reaction Commands’ zorgen ervoor dat gevechten een stuk minder saai verlopen en de eindbaas gevechten een stuk origineler zijn.
Je neemt het vooral op tegen een oude bekende: de ‘Heartless’. Zij zijn constant op zoek naar harten, en ze worden aangetrokken door de Keyblade van Sora. Maar behalve de Heartless is er voor dit deel ook een nieuwe groep vijanden uit de kast getrokken. Deze nieuwe groep, de Nobodies, moet het zonder hart stellen, maar ze hebben wel een ziel en een lichaam. De Nobodies worden aangedreven door Organization XIII, een groep van machtige Nobodies die een menselijke vorm hebben weten aan te nemen.
DisneyWederom speelt ook de Disney kant weer een grote rol. Elke wereld heeft een thema van een bepaalde Disney film. Een film die jij nu zelf mee kan maken. Jij bent de piraat in Pirates of the Carribean, jij maakt nu onderdeel van het leger uit in Mulan, en jij bent de held in Hercules. Het is prachtig om te zien hoe Square Enix Sora en zijn vrienden een rol in de verschillende films heeft gegeven, zonder dat ze het verhaal van de desbetreffende film hebben aan moeten passen. En zoals een echte Disney film betaamt hebben ze allemaal een happy end en bevatten ze natuurlijk een wijze les.
De verscheidene werelden komen allemaal prachtig uit de verf, waarbij vooral de wereld van Pirates of the Carribean even genoemd mag worden. De realistische stijl van de wereld wordt prachtig weergegeven en is na al die kleurrijke werelden een verademing om in te spelen. Maar ook de rest van de werelden mogen er wezen. De grafische kwaliteit is zonder meer verbeterd ten opzichte van het vorige deel.
Unieke ervaringHet spel bezit misschien dan wel over een goed vechtsysteem, uitstekende graphics en een prachtige soundtrack, maar het verhaal steelt toch echt de show. Middels vele filmpjes en boeiende dialogen wordt het verhaal verteld. Het unieke van games is dat ze je het gevoel kunnen geven dat niet de hoofdpersoon maar jij een avontuur beleefd. Jij bent diegene die al die vijanden neer mept, jij bent diegene die (stiekem) de held is in de verschillende Disney verhalen. Maar vooral ben jij het die een prachtig verhaal meemaakt, eentje om nooit te vergeten zo prachtig. Het verhaal wordt middels prachtige filmpjes verteld, ondersteund door een geweldige voice-acting (De meeste Disney figuren hebben de originele stemacteurs!). Naarmate je verder komt kom je steeds meer te weten over Organization XIII en wat hun plannen zijn. En dan moet je ook nog eens rekening houden met iemand genaamd Pete en een oude bekende uit deel 1 die toch niet dood bleek te zijn… En wie is Roxas nou eigenlijk, waarmee je aan het begin speelde? Doordat de game je steeds in het diepe houdt en je met vragen opzadelt blijft constant die drang om verder te spelen.
En niet alleen vanwege het verhaal, was die drang er. De prachtige graphics, de briljante soundtrack het gevechtsysteem… Het draagt allemaal bij aan een geweldig spel. De combinatie van deze vier elementen zorgen voor een ongekende ervaring, de game speelt heerlijk weg. Voor je het weet ben je weer uren verder. De game kent een lange speelduur (reken maar op 40 uur), en ondanks de lengte verveelt de game geen moment. Je zit dan wel het grootste deel van de game Heartless en Nobodies om zeep te helpen, maar de game heeft steeds weer een ander trucje om het leuk te houden. Wat dacht je van bijvoorbeeld een eindbaas gevecht op de rug van het kleed uit Alladin? Of, als je even geen zin vechten hebt, een tripje naar het 100 Acre Wood? Voeg daarbij de vele challenges en minigames en je hebt een zeer complete game. Zelfs het menu is compleet, het spel houdt namelijk een ‘Journal’ bij die alles opslaat wat je gedaan hebt en veel info geeft over de vele personages die het spel rijk is. En met alles bedoel ik ook daadwerkelijk alles, elke score, elke vijand (en zelfs het aantal!) die je verslagen hebt staat erin.
LineairDeze game heeft me zo’n unieke ervaring gegeven, dat ik er soms kippenvel van kreeg. Het verhaal is zo briljant, en de gameplay zo geweldig dat ik dit spel zo een 100 zou geven. Met de roze bril op, welteverstaan. Want als ik even die roze bril afzet zie ik dat het spel niet helemaal perfect is. De camera bijvoorbeeld, is soms knap irritant. Het ene moment draait ie niet mee, en het andere moment draait ie als een gek in het rond. Het is weliswaar ietsjes beter dan deel 1, maar het is nog steeds niet bepaald goed. Ook is de game gewoon te makkelijk. En dan niet eens zozeer in de zin van de gevechten, maar in de zin van de vrijheid die het spel je geeft. Die is namelijk nogal beperkt, alles wordt je namelijk voorgekauwd en als je even de verkeerde richting opgaat zegt het spel dat je daar niet heen mag en de andere kant op moet… Het doet jammer genoeg wel wat af aan de verder, geweldige ervaring.
Kingdom Hearts 2 weet alle verwachtingen waar te maken en doet er zelfs nog een schepje bovenop. Het spel biedt zo’n prachtig verhaal en zo’n unieke ervaring dat je het gevoel krijgt in een film te spelen. Maar wel een film die minder vrijheid biedt dan je had gedacht en die soms vanuit onjuiste cameraposities wordt gefilmd. Cijfer:
90
